Ο Ελληνικός κώδικας Μπράιγ

(γαλλικά: Braille, ελληνικό Μπράιγ: ⠑ ⠸ ⠸ ⠜ ⠝ ⠊ ⠅⠐ ⠕ ⠎  ⠅ ⠐ ⠚ ⠙ ⠊ ⠅ ⠁ ⠎  ⠨ ⠏ ⠗ ⠐ ⠁ ⠊ ⠛)

Είναι η έκδοση του κώδικα Μπράιγ για τη γραφή της ελληνικής γλώσσας. Τον συναντάμε επίσης με τους όρους ελληνική γραφή Μπράιγ, ελληνικό σύστημα Μπράιγ ή απλώς ελληνικό Μπράιγ.

Δύο εκδοχές

Υπάρχουν 2 εκδοχές του ελληνικού κώδικα, οι οποίες διαφέρουν ως προς λίγα γράμματα. Η πρώτη είναι ο κώδικας Μπράιγ της ελληνικής γλώσσας, τον οποίο χρησιμοποιούμε στην κανονική επικοινωνία. Η δεύτερη είναι ο διεθνής κώδικας Μπράιγ, τον οποίο χρησιμοποιούν διεθνώς στα Αγγλικά και σε άλλες γλώσσες. Τον συναντάμε επίσης στα μαθηματικά, για τα ελληνικά γράμματα, και στην πολυτονική γραφή της ελληνικής γλώσσας.

Ιστορικό

Ο Λουί Μπράιγ ανέπτυξε τον πρώτο κώδικα Μπράιγ για τη γαλλική γλώσσα το 1824. Αργότερα, ο ιατρός Αντώνιος Παλατιανός έκανε τις πρώτες προσπάθειες για μια ελληνική έκδοση το 1882 στην Κέρκυρα, όμως δεν κατάφερε να την καθιερώσει στην εποχή του.

Επίσημη καθιέρωση

Η επίσημη καθιέρωση ενός ελληνικού κώδικα Μπράιγ για την εκπαίδευση των Ελλήνων τυφλών ήρθε το 1948. Μια επιτροπή Ελλήνων και ξένων επιστημόνων στη Λειψία προσάρμοσε τον ελληνικό κώδικα από τον αντίστοιχο γαλλικό. Στη συνέχεια, η Σχολή Τυφλών Καλλιθέας στην Αθήνα εφάρμοσε τον κώδικα για πρώτη φορά στην Ελλάδα.